Σάββατο 20 Απριλίου 2013

ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΡΟΓΛΟΥ



Αν η Αγκυρα δεν έκανε την "επέμβαση"  στην Κύπρο το 1974, οι Ε/κ θα προχωρούσαν στην μαζική εξόντωσή μας και θα μας έθαβαν σε μαζικούς τάφους, δήλωσε από την Τουρκία ο κατοχικός ηγέτης
Ντερβίς Ερογλου.
Σε ομιλία σε σεμινάριο για την Κύπρο σε τουρκικό πανεπιστήμιο, ο Ερογλου ανέφερε ότι η Τουρκία ήρθε στην Κύπρο σε μια "ειρηνική επέμβαση" και ότι με βάση τα δεδομένα εκείνης της εποχής, η Αγκυρα δεν είχε άλλη επιλογή από το να "επέμβει" για να προστατέψει τους Τ/κ.
Για το Κυπριακό εξέφρασε την ευχή η διαδικασία να οδηγήσει σύντομα σε επιτυχή αποτελέσματα.

http://www.politis-news.com/

Παρασκευή 19 Απριλίου 2013

Aποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων

Ψήφισμα Ευρωβουλής ζητεί την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων

Ως αποτυχία των προσπαθειών του φιλοτουρκικού λόμπυ, που επεδίωκε την παρουσία Τουρκοκυπρίων παρατηρητών στο Ευρωκοινοβούλιο και το απευθείας εμπόριο με τα κατεχόμενα, ερμηνεύεται το μη νομοθετικό Ψήφισμα που, με 451 ψήφους υπέρ, 105 κατά και 45 αποχές, ενέκρινε η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επί της έκθεσης προόδου της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας για το 2012.
Με το Ψήφισμα που υιοθετήθηκε, ζητείται η έναρξη των διαπραγματεύσεων για το δικαστικό σύστημα, τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις εσωτερικές υποθέσεις, ενώ εκφράζεται ικανοποίηση για τις συνομιλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και θα μπορούσαν να δώσουν λύση στο κουρδικό ζήτημα.
Παράλληλα με το Ψήφισμα ζητείται αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από τα κατεχόμενα, επιστροφή της κλειστής πόλης των Βαρωσίων, διακοπή της ροής του παράνομου εποικισμού στην κατεχόμενη Κύπρο και εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Άγκυρας, δηλαδή αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.

http://www.cna.org.cy/default.asp?id=299&ItemID=654&rcid=108&pcid=100&cid=108

Πέμπτη 18 Απριλίου 2013

Η γεωπολιτική του φυσικού αερίου


Ποιοι είναι οι φόβοι του Ισραήλ και τι πρέπει να κάνει η Κύπρος - Και ο πόλεμος συμφερόντων Ανατολής και Δύσης - Η προπαγάνδα και οι στόχοι της Άγκυρας και γιατί το κυπρο-ισραηλινό αέριο δεν πρέπει να περάσει από την Τουρκία
ΟΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ έχουν πάρα πολλούς λόγους να μη έχουν εμπιστοσύνη στην Τουρκία και εξίσου πάρα πολλούς λόγους να συνεργασθούν στενά, σε όλους τους τομείς, με την Κύπρο και την Ελλάδα

Κατά την προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ, το 1992, ο υπεύθυνος της εκστρατείας του Μπιλ Κλίντον, Τζέιμς Κάρβιλ, εφηύρε τη φράση, «Η οικονομία, ηλίθιε», στοχεύοντας να αναδείξει την οικονομία ως το κατ' εξοχήν ζήτημα των Αμερικανών. Αργότερα η φράση μεταλλάχθηκε: «Είναι η οικονομία, ηλίθιε», για να δοθεί έμφαση ότι αυτή είναι η κινητήρια δύναμη σε ένα κράτος και για έναν λαό. Όσα υφίσταται σήμερα η Κύπρος δεν ανάγονται μόνο στην οικονομική κρίση, ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας. Συναρτώνται και προς έναν άλλο, κρίσιμης και ύψιστης σημασίας παράγοντα, που τα τελευταία δύο χρόνια έχει αναδιατάξει την γεωπολιτική σημασία τής περιοχής. Είναι το φυσικό αέριο που πρώτα ανακαλύφθηκε στο ισραηλινό θαλασσοτεμάχιο «Ταμάρ» και ακολούθως στο κυπριακό «Αφροδίτη».
Το ενδιαφέρον μεγάλων χωρών -ΗΠΑ, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Κίνα, Νορβηγία, Ε.Ε., Νότια Κορέα, κτλ.- είναι ενδεικτικό του μεγέθους και των διαστάσεων του νέου ενεργειακού παράγοντα που υπεισήλθε και, ήδη, επηρεάζει ποικιλοτρόπως τα πράγματα της περιοχής. Στις αρχές της εβδομάδας, οι Υπουργοί Ενέργειας και Εξωτερικών, Λακκοτρύπης και Κασουλίδης, μετέβησαν στο Ισραήλ για να προλειάνουν το έδαφος για την επίσημη επίσκεψη, τον Μάιο, του Προέδρου Αναστασιάδη. Στις 4 τρέχοντος, ο Πρόεδρος είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό, Νετανιάχου. Είχε προηγηθεί, λίγες ημέρες πριν, η απολογία του Νετανιάχου προς τον Τούρκο Πρωθυπουργό, Ερντογάν, για τη γνωστή υπόθεση του Μαβί Μαρμαρά, κατά την οποία σκοτώθηκαν 9 Τούρκοι ακτιβιστές.

Σταθερότητα στη Μ. Ανατολή

Πόσο η ισραηλινή «συγγνώμη», με παρέμβαση του Αμερικανού Προέδρου, Ομπάμα, έχει γίνει σεβαστή από την Τουρκία, αυτό φάνηκε ευθύς αμέσως. Στην Κωνσταντινούπολη, της οποίας κάποτε ο Ερντογάν χρημάτισε Δήμαρχος, αναρτήθηκαν γιγαντοαφίσες με τις φωτογραφίες ενός αυτοκρατορικού Ερντογάν και ενός εμφανώς ταπεινωμένου Νετανιάχου: «Ναι, το Ισραήλ ζήτησε συγγνώμη από την Τουρκία! Αγαπημένε Πρωθυπουργέ, είμαστε ευγνώμονες που έδωσες στη χώρα μας αυτήν την υπερηφάνεια!». Τούρκος αρθρογράφος επισήμανε πως, η «συγγνώμη» δεν υπάρχει στο τουρκικό λεξιλόγιο. Ούτε, βέβαια, στην τουρκική ιδιοσυστασία και νοοτροπία.
Η κατ’ επίφασιν συμφιλίωση Τουρκίας-Ισραήλ επιτεύχθηκε μετά από παρέμβαση του Προέδρου Ομπάμα. Όπως ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, δήλωσε (7/4/2013): «Θέλουμε αυτή η σχέση, που είναι σημαντική για τη σταθερότητα της Μέσης Ανατολής και μάλιστα κρίσιμη για την ίδια την ειρηνευτική διαδικασία, να επιστρέψει στην ομαλότητα». Θα επιστρέψει; Θα εξαρτηθεί και από άλλους αστάθμητους παράγοντες: Ο συνεχιζόμενος εμφύλιος στη Συρία, οι ηγεμονικές και πυρηνικές βλέψεις του Ιράν, η αστάθεια στο Ιράκ, η «αραβική άνοιξη» που μετατράπηκε σε βαρύ «αραβικό χειμώνα» και, φυσικά, οι μη συγκαλυπτόμενες φιλοδοξίες του Ερντογάν να αναβιώσει την πάλαι ποτέ Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όλα αυτά, σε στενή συνάρτηση προς τις αντιπαραθέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, τον ενεργειακό ρόλο της Μόσχας, τις ενεργειακές ανάγκες της Ε.Ε. και την αναβάθμιση, γεωπολιτικά, του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ελλάδας.

Ο… παγκόσμιος πρωταθλητής και τα συμφέροντα για την Κύπρο

Στις 26/3/2013,ο επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας, Φατίχ Μπιρόλ (προφανώς Τούρκος), σε δηλώσεις του μετά τη «συγγνώμη» του Ισραήλ, υποστήριξε πως στο εξής ανοίγει ο δρόμος για μετατροπή της Τουρκίας σε «παγκόσμιο πρωταθλητή» στη μεταφορά ενέργειας. «Η Τουρκία», είπε, «θα μπορεί πλέον μαζί με το Ισραήλ να μεταφέρει ενεργειακά αποθέματα στην παγκόσμια αγορά». Πρόσθεσε πως αποτελεί την οικονομικότερη και πλεονεκτικότερη λύση για μεταφορά των ισραηλινών ενεργειακών αποθεμάτων από την ανατ. Μεσόγειο στην παγκόσμια αγορά. Εξάλλου, ο σερ Μάικλ Λι, ειδικός σύμβουλος του German Marshall Fund στις Βρυξέλλες, δήλωσε την ίδια ημέρα πως «η νέα διπλωματική αποκλιμάκωση Τουρκίας-Ισραήλ δεν θα πρέπει να γίνεται σε βάρος της συνεργασίας του Ισραήλ με την Κύπρο». Μα, ήδη η Τουρκία, με επιτήδεια προπαγάνδα και διπλωματικές ενέργειες, πρώτον, πλήττει την Κύπρο, ισχυριζόμενη πως τα κυπριακά ενεργειακά αποθέματα ανήκουν εξ ημισείας (!) στους Έλληνες και στους Τούρκους του νησιού. Και, δεύτερον, έχει μαυροπινακίσει ξένες εταιρείες, όπως την ιταλική ENI, επειδή επέδειξαν ενδιαφέρον για τον δεύτερο γύρο αδειοδότησης που προκήρυξε η κυπριακή Κυβέρνηση.
Η οικονομική κρίση που πλήττει την Κύπρο, εξαιτίας και του τραπεζικού συστήματος, έγινε η αφορμή για την ανάδειξη του ενδιαφέροντος πολλών χωρών όχι τόσο για την κρίση αφεαυτήν όσο για τα ενεργειακά αποθέματα της Κύπρου. Ρωσία, Γερμανία, Ε.Ε. συγκρούονται και αντιπαρατίθενται για τα αποθέματα της Κύπρου, επειδή με εκείνα του Ισραήλ, μπορεί να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος και την απαλλαγή της Ευρώπης από την ρωσική μέγκενη εκβιασμών και τιμών. Η Ρωσία, όμως, θεωρεί την Κύπρο και ως μια ευκαιρία για περαιτέρω ενίσχυση της παρουσίας της στη Μεσόγειο, ένα παλαιό ρωσικό όνειρο που ο Πρόεδρος Πούτιν θέλει να αναβιώσει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να ενταχθεί και η «δαιμονοποίηση» του ρωσικού ρόλου διά της καταγγελίας περί ξεπλύματος βρόμικου, δηλ. ρωσικού, χρήματος από κυπριακές τράπεζες. Η Γερμανία, κατά κύριο λόγο, όπως και η Γαλλία και μερικοί άλλοι εταίροι μας, συνήργησαν στην καταστροφή του χρηματοπιστωτικού τομέα της Κύπρου, κατηγορώντας τον ως δήθεν «οικονομία-καζίνο» αλλά με απώτερο στόχο την αποδυνάμωση της ρωσικής παρουσίας στο νησί. Ήδη πέτυχαν την καταστροφή του χρηματοπιστωτικού τομέα και προχωρούν στην αποδυνάμωση της οικονομίας, με στόχο να ελέγξουν τα ενεργειακά αποθέματα, ενώ στο μεταξύ θα επιχειρηθεί να επιβληθεί λύση και στο Κυπριακό, αφού η Κύπρος είναι οικονομικά, πολιτικά αποδυναμωμένη.

Υπό την ισραηλινή δύναμη

Η «ΑΠΟΛΟΓΙΑ» Νετανιάχου προς την Τουρκία δεν σημαίνει πως οι τουρκο-ισραηλινές σχέσεις επανήλθαν στην εποχή του 2000. Αντίθετα! Με αφορμή τουρκικές διακηρύξεις περί συνεργασίας με το Ισραήλ για μεταφορά φυσικού αερίου διά του νότιου αγωγού, ήδη διατυπώνονται εκ μέρους Ισραηλινών αναλυτών σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την αναγκαιότητα μιας τέτοιας συνεργασίας. Ο David Wurmser του Jerusalem Centre for Public Affairs, σε εκτενή ανάλυσή του (4/4/2013) για τη γεωπολιτική διάσταση του ισραηλινού φυσικού αερίου, υπογραμμίζει αυτό που και η Κύπρος οφείλει να πράξει, σε συνεργασία με το Ισραήλ: «Είναι σημαντικό», γράφει, «η υποδομή-κλειδί του Ισραήλ να τεθεί υπό την ομπρέλα της ισραηλινής δύναμης».
Ήδη, το ισραηλινό ναυτικό έχει αναλάβει την προστασία των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, επειδή η χώρα φοβάται ότι είναι εν δυνάμει στόχοι τρομοκρατικών επιθέσεων. «Τα ενεργειακά οικόπεδα αποτελούν στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο και το Ισραήλ θα τα προστατεύσει», δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερ, Ισραηλινός αξιωματικός. Οι ισραηλινές πλατφόρμες βρίσκονται στο βεληνεκές ρουκετών της Χεζμπολάχ και της Χαμάς. Δεν πρέπει να παραβλέπεται, επίσης, ο κίνδυνος από το Ιράν. Την περ. Δευτέρα, ο Υπουργός Άμυνας, Φ. Φωτίου, συναντήθηκε με τον Ισραηλινό πρέσβη, Michael Harari. Ο Υπουργός επέμεινε ιδιαίτερα στο θέμα της «ενεργειακής ασφάλειας», που πρέπει να προσεγγιστεί «διμερώς και περιφερειακά». Ο Ισραηλινός πρέσβης υπογράμμισε πως «το Ισραήλ και η Κύπρος είναι αποφασισμένοι να ενισχύσουν και να εμβαθύνουν τις σχέσεις τους σε όλους τους τομείς». Ήδη αυτό έγινε και γίνεται, ειδικά στον τομέα της αμυντικής συνεργασίας και της ενεργειακής ασφάλειας.

Οι ισραηλινές επιφυλάξεις
 

ΣΤΗΝ ανάλυσή του, ο David Wurmser του Jerusalem Centre for Public Affairs αναφέρεται στο «τουρκικό φλερτ» προς το Ισραήλ για τη διοχέτευση του φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας προς την Ευρώπη και υποστηρίζει πως: «Παρά τις απολογίες και μια εντύπωση ηρεμίας, οι μακροπρόθεσμες τάσεις καταδεικνύουν πως η ένταση μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ θα συνεχίζει να αυξάνεται εξαιτίας της ιδεολογικής αντίληψης της Άγκυρας να αναβιώσει την Οθωμανική αίγλη». Προσθέτει πως, ακόμα και αν υλοποιηθεί το σχέδιο της Τουρκίας για αγωγό που θα μεταφέρει το ισραηλινό αέριο, αυτός θα υπόκειται:
Πρώτον, σε γεωπολιτικό εκβιασμό από την Άγκυρα, που παλαιότερα διασύνδεσε αγωγό νερού με επίλυση του Παλαιστινιακού.
Δεύτερον, ευπάθεια σε σαμποτάζ. Οι αγωγοί στην Τουρκία ανατινάζονται συχνά, σχεδόν κάθε μήνα.
Τρίτον, γεωστρατηγική αντίθεση της Ρωσίας. Το ισραηλινό φυσικό αέριο -όπως και το κυπριακό- θα ασκεί ανταγωνιστική πίεση στην προμήθεια ρωσικού αερίου στην Τουρκία και στην Ε.Ε. Ακόμα και αν προσκληθεί η ρωσική Gazprom να συμμετάσχει σε συμφωνία, αυτό θα αυξήσει την εκβιαστική ευπάθεια και θα εκθέτει τον αγωγό σε τουρκο-ρωσικές και ρωσο-ισραηλινές αντιπαραθέσεις.
Τέταρτον, η Ρωσία απειλείται από σουνιτικές εξεγέρσεις στα νότια και αναζητεί κάθε τρόπο για να περιορίσει τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες τής Τουρκίας. Η εισήγηση του Ισραηλινού αναλυτή είναι όπως το Ισραήλ υγροποιεί το φυσικό αέριο στο έδαφός του και το εξάγει κατευθείαν στις αγορές.

 
Μεγιστοποίηση κέρδους

Όμως, ο Υπουργός Ενέργειας του Ισραήλ και η Κυβέρνηση φαίνεται να έχουν διαφορετική γνώμη. Όπως επισημαίνει ο συνάδελφος Πέτρος Θεοχαρίδης («Φιλελεύθερος», 11/4/2013), ο Σιλβάν Σιαλόμ, σε ανάρτησή του στον λογαριασμό του στο face book, εκδηλώνει τον ενθουσιασμό του μετά τη συνάντησή του με τους Κύπριους Υπουργούς Εξωτερικών, Κασουλίδη και Ενέργειας, Λακκοτρύπη.
«Το Ισραήλ», γράφει, «θέλει να συνεργαστεί με την Κύπρο για την αποτελεσματική ανάπτυξη των φυσικών πόρων της Αν. Μεσογείου. Αποσκοπούμε στη μεγιστοποίηση του κέρδους με την ανακάλυψη φυσικού αερίου μέσω της περιφερειακής συνεργασίας και της περιφερειακής σταθερότητας». Για να συμπληρώσει πως πολλοί Ισραηλινοί φίλοι του σχολιάζουν θετικά και επικροτούν τα βήματα συνεργασίας με την Κύπρο. Αυτά τα βήματα και η συνεργασία θα εξαρτηθούν από το πόσο και ποιες συγκεκριμένες προτάσεις η Λευκωσία κατέθεσε στους Ισραηλινούς φίλους μας και με πόση σοβαρότητα, αξιοπιστία και υπευθυνότητα αντιμετωπίζει μια συνεργασία που πρέπει να διαρκέσει και να τσιμεντωθεί στον χρόνο.
Οι Ισραηλινοί έχουν πάρα πολλούς λόγους να μην έχουν εμπιστοσύνη στην Τουρκία και εξίσου πάρα πολλούς λόγους να συνεργασθούν στενά, σε όλους τους τομείς, με την Κύπρο και την Ελλάδα. Και αυτοί οι λόγοι δεν σχετίζονται μόνο με την γεωπολιτική διάσταση του φυσικού αερίου αλλά και με τη μορφή λύσης του Κυπριακού και το νέο μοντέλο οικονομίας της Κύπρου.

| Η σημερινή  http://www.sigmalive.com

Δευτερεύουσες οι διαφωνίες, ας ξανακτίσουμε την οικονομία

 Πρέπει όλοι μαζί να ξανακτίσουμε την οικονομία και τον τόπο μας, αναφέρει σε γραπτή δήλωση που εξέδωσε την Κυριακή ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Χρήστος Στυλιανίδης.

«Αυτές τις δύσκολες στιγμές θα πρέπει να υπερισχύσει το κοινό καλό και η ενότητα», τονίζει ο Εκπρόσωπος και επισημαίνει ότι «είναι πρωτόγνωρες οι συνθήκες που ζούμε, με την οικονομική τραγωδία που πλήττει τη χώρα μας, συνθήκες π ο υ επιβάλλουν σε όλους μας να λειτουργήσουμε συναινετικά, και παρ’ όλες τις διαφωνίες μας να κάνουμε την ενότητα, μέσα από το διάλογο, πυξίδα των ενεργειών μας».

Ο κ. Στυλιανίδης, αφού αναφέρει ότι είναι γνωστές οι διαφωνίες που υπάρχουν είτε σε επίπεδο φιλοσοφίας είτε σε επίπεδο χειρισμών, παροτρύνει: «ας θεωρηθούν αυτές οι διαφωνίες λεπτομέρειες και δευτερεύουσες. Το πρώτιστο είναι η επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής ενότητας. Μας παρακολουθεί η Ιστορία και η ιστορική ευθύνη δεν είναι κενό σχήμα λόγου. Είναι λόγια που επιβάλλουν πράξεις και έργα».

Αποφύγαμε, καταλήγει, την ολοκληρωτική χρεοκοπία. «Τώρα προχωρούμε και πρέπει να προχωρήσουμε όλοι μαζί για να ξανακτίσουμε την οικονομία και τον τόπο μας»

Ο Φιλελεύθερος  
www.philenews.com

Πέμπτη 11 Απριλίου 2013

προπαγάνδα του ψευδοκράτους

Στην οικονομική κρίση που ταλανίζει τις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας και στα παρατράγουδα με τους περιορισμούς στις τράπεζες στηρίζει το ψευδοκράτος τη νέα του τουριστική καμπάνια στο εξωτερικό.
Ουσιαστικά η τ/κ πλευρά αντιλαμβάνεται ότι η πρωτοφανής κρίση στην ε/κ πλευρά μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της με τουριστικούς όρους και επιχειρεί να το εκμεταλλευτεί. Άλλες βέβαια εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η τ/κ πλευρά φοβάται πως η κρίση θα μετατρέψει τον ε/κ τουρισμό πιο ανταγωνιστικό οικονομικά.
Η τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ» υπό τον τίτλο «Η κρίση είναι στο ευρώ. Το δικό μας νόμισμα είναι η λίρα», γράφει ότι η «ΤΔΒΚ» άρχισε διαφημιστική εκστρατεία στη Βρετανία με αφίσες σε ταμπέλες, λεωφορεία και ταξί με βασικά τους συνθήματα τα εξής: «Άραγε το γνωρίζετε; Η Βόρεια Κύπρος δεν είναι στην ευρωζώνη», «Είμαστε χωριστά από το άλλο ήμισυ της Κύπρου και χρησιμοποιούμε τουρκική λίρα». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, παλαιότερα οι Ε/Κ έκαναν προπαγάνδα λέγοντας στους τουρίστες «Μην πηγαίνετε στο Βορρά. Αυτός είναι υπό κατοχή».

Πηγή: Εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ»
11/04/2013 - 09:13

Ο Πρόεδρος για το θάνατο της Θάτσερ

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης υπέγραψε σήμερα το βιβλίο συλλυπητηρίων για το θάνατο της πρώην Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου Μάργκαρετ Θάτσερ, στην Υπάτη Αρμοστεία στη Λευκωσία, σημειώνοντας ότι η Βαρόνη Θάτσερ άφησε ανεξίτηλο σημάδι στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και πέρα από τα σύνορα της χώρας της.
"Ήταν με βαθιά θλίψη που έλαβα την είδηση ότι απεβίωσε η πρώην Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, Βαρόνη Θάτσερ", έγραψε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Πρόσθεσε ότι, "ως Πρωθυπουργός, η Βαρόνη Θάτσερ αποτέλεσε παράδειγμα δέσμευσης προς τη δημόσια υπηρεσία, ακεραιότητας και αποφασιστικότητας, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο σημάδι, όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και πέρα από τα σύνορα της χώρας της, ακόμη και εντός της Κοινοπολιτείας".
"Εκ μέρους της Κυβέρνησης και του λαού της Κύπρου, θα ήθελα να εκφράσω τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια προς την Κυβέρνηση και το λαό του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και στην οικογένειά της για αυτή τη μεγάλη απώλεια", κατέληξε.

Πηγή: ΚΥΠΕ/ΑΠΕ
11/04/2013 - 11:00

Σάββατο 6 Απριλίου 2013

Σ ένα «ξοδεμένο, ανέραστο, ανίερο παρόν»

Ο γνωστός Κύπριος τραγουδοποιός Aλκίνοος Ιωαννίδης με ένα κείμενό του κατακεραυνώνει τους κυβερνώντες στην Κύπρο αλλά και τον ίδιο τον λαό που έζησε σε ένα «ξοδεμένο, ανέραστο, ανίερο παρόν», που αντάλλαξε τον έρωτα με το στριπτιτζάδικο.


Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με: Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει. Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλύνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων κι ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει. Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.
Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν; Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Έφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.
Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα. Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο! Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;
Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας, που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»; Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.
Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι Ελληνική, όμως, πόσο λίγο Κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο Ελληνική είναι η Ελλάδα! Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ" έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;
Όταν κλαίγαμε το '74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω...
Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ" αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δε ζει καλά, κανείς δε ζει καλά. Γιατί, ότι ποτέ μας κράτησε σ" αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι». Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ" ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.
Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας. Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Κι όσοι πιστεύουν πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε, να μην ξεχνούν πως, όποιο κομμάτι μας έμεινε απροστάτευτο, ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.
Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει «plan B». Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς «Όχι». Έστω και για μια στιγμή. Ένα «Όχι» καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας «Ναι».
Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε... Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε.
Θα τα καταφέρουμε, το ξέρουμε καλά! Γιατί, τελικά, δεν φοβόμαστε τίποτε. Γιατί, τελικά, το μόνο που φοβόμαστε, είναι το υποχρεωτικό κοίταγμα στον καθρέφτη. Το μόνο που μας φοβίζει, είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε: το αληθινό μας πρόσωπο. Ας το ξεθάψουμε, ας το θυμηθούμε, ας το κοιτάξουμε. Ενώ όλοι, φίλοι και εχθροί, μας αγριοκοιτάζουν, ενώ η μάσκα μας πέφτει νεκρή, αυτό θα μας χαμογελάσει.
Read more: http://www.newsbomb.gr/kypros/story/291510/epithesi-toy-alkinooy-ioannidi-stin-kyvernisi-tis-kyproy#ixzz2Pfo0rJKW

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Απειλές προς Αναστασιάδη

Σοβαρότατες απειλές κατά του κύπριου προέδρου Νίκου Αναστασιάδη, του διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκου Δημητριάδη και μελών των οικογενειών τους διατυπώνουν άγνωστοι σε επιστολή τους, που εστάλη ταχυδρομικώς στην εφημερίδα «Πολίτης». Οι συντάκτες της επιστολής υπογράφουν ως «Ομάδα διάσωσης των καταθέσεων, ορκισμένοι μέχρι θανάτου».
Η επιστολή, όπως γράφει η εφημερίδα, σχετίζεται με τις πρόσφατες εξελίξεις στο τραπεζικό σύστημα και συγκεκριμένα με την απώλεια καταθέσεων στη Λαϊκή Τράπεζα και το κούρεμα στις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ στην Τράπεζα Κύπρου.
Η επιστολή μεταξύ άλλων αναφέρει: «Σας προειδοποιούμε και δεν μπλοφάρουμε. Θα αρχίσουμε από τα εγγόνια σας, θα πάμε στα παιδιά σας και θα αφήσουμε εσάς τελευταίους για να πονέσετε όσο και εμείς». Ο «Πολίτης», αμέσως μετά την παραλαβή της επιστολής, την παρέδωσε σε ανακριτές του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων (ΤΑΕ) της Αστυνομίας.
Η επιστολή, η οποία είναι δακτυλογραφημένη, απευθύνεται «Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και διοικητή Κεντρικής Τράπεζας» και φέρει ημερομηνία 20 Μαρτίου 2013. Σε αυτή διατυπώνονται σαφέστατες απειλές που αγγίζουν όχι μόνο τον κύπριο πρόεδρο και τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και μέλη των οικογενειών τους.

TO BHMA